Krystine Belen

Isang sikat na destinasyon para sa mga turista at pilgrims ang Karni Mata Temple sa India. Marami ang bumibisita sa templong ito, hindi lamang upang magbigay-galang sa diyosang si Karni Mata, kundi upang silipin ang mga daga rito.

Mayroon kasing naninirahang higit sa 25,000 na daga sa templo na itinuturing ng mga deboto biglang sagrado.

Ayon sa alamat, reincarnation ng mga kamag-anak at ng mga tagasunod ni Karni Mata ang mga daga. Dahil dito, inaalagaan silang mabuti ng mga deboto. Malaya rin silang nakakagala sa loob at labas ng templo.

Kung bibisita ka rito, kailangan mong alukin ang mga daga ng prasad o religious offering.

Bawal na bawal din ang pananakit sa mga daga, at kung aksidente man itong masaktan, dapat mo itong palitan ng rebulto na gawa sa purong ginto o pilak.

Naging paalala ang hindi pangkaraniwang paniniwala ng mga deboto ni Karni Mata na hindi nasusukat sa anyo ng isang nilalang ang pagpapakita ng paggalang at respeto, kundi sa kakayahan nating makita ang kabanalan sa bawat isa.

Hinahangaan ng mga netizen ang mga itinayong bahay ng karpinterong si Reginald Payos sa isang subdibisyon sa Parañaque.

Layon kasi nitong makapagbigay ng pansamantalang tirahan para sa mga pusang gala sa lugar.

Ayon kay Reginald, may nagtanong sa kanyang isang residente mula sa subdibisyon na nais malaman kung kaya niyang gumawa ng outdoor cat house. Matapos ang paghahanap ng mga tamang materyales upang matiyak na matibay ito at hindi basta masisira, natapos ni Reginald at ng mga kasamahan nito ang ilang cat house sa loob lamang ng isang linggo.

Isang certified animal lover si Cindy Santwani na nagre-rescue ng strays simula pa noong 2020.

Ngunit noong kasagsagan ng pandemya, dumami ang kanyang mga alaga dahil walang bukas na clinic na maaaring magkapon sa kanila. Sa kalaunan, umabot sa 200 ang kanyang mga pusa, samantalang 20 ang kanyang mga aso.

Sa dami ng mga alaga ni Cindy, hindi na aniya sila nakakapasok sa kanyang bahay. Dahil dito, napagdesisyunan niyang magpagawa ng mga outdoor cat house.

Bukod sa pagprotekta sa mga hayop laban sa matinding init at ulan, ipinagawa ni Cindy ang mga naturang bahay upang mayroong mapaglagyan ng pagkain ang mga pusa nang hindi delikado para sa kanila.

Nais ni Cindy na magbigay-inspirasyon sa publiko na magpakita ng kabutihan at simpatya sa mga hayop. Aniya, maging ang mga simpleng kilos katulad ng pagpapakain at hindi pananakit sa kanila, napakalaking bagay na.

“Most fertile woman on earth” kung ituring si Mariam Nabatanz mula sa Uganda, East Africa.

Ito ay dahil bago pa man tumuntong sa edad na 40, nagkaroon na siya ng 44 na anak!

12-anyos pa lamang, ibinenta si Mariam ng kanyang ama sa 45-anyos na lalaki kapalit ng pera, baka, at kambing.

Bagamat mayroon nang apat na iba pang asawa ang lalaki, pinakasalan pa rin nito ang batang si Mariam. At makalipas ng isang taon, sa edad na 13, isinilang niya ang kanyang kauna-unahang kambal.

Sinundan pa ito ng ilan pang set ng twins, triplets, at quadruplets, hanggang sa umabot sa 44 ang kanyang anak. Sa kasamaang palad, anim dito ang sumakabilang buhay na.

Mag-isang itinataguyod ni Mariam ang kanyang natitirang 38 na anak dahil iniwan na sila ng kanyang asawa, tinangay pa nito ang pera ng pamilya.

Sa kabila nito, sinisikap ni Mariam na mapakain ng tatlong beses sa isang araw ang mga anak at mabigyan sila ng maayos na buhay.

Ngunit bakit nga ba marami siya manganak?

Mayroong kondisyon na hyperovulation si Mariam, kung saan naglalabas ng higit sa isang egg cell ang kanyang ovary na mas nagpapataas sa tsansang magkaroon ng kambal.

Mahirap magpalaki ng anak, ngunit masaya at proud rito si Mariam. Nang tanungin kung ano ang mensahe niya sa kanyang kapwa ina, sinabi ng tinaguriang Mama Uganda na dapat alagaan nang mabuti ang mga anak dahil kailanman, hindi sila kamalian.

Karamihan sa atin, mayroong dream wedding. Ang iba, gumagastos pa ng ilang daang libo upang matupad ito.

Ngunit ang magkasintahang ito, simple lang ang naging kasal.

Sa mga larawang nag-viral online, mapapansin ang simpleng dekorasyon sa kanilang reception na dinaluhan ng ilang kapamilya at kapitbahay.

Ang kanilang handa? Pansit bihon, kanin, kamoteng kahoy, at soft drinks.

Dahil sa kasal na ito, napaiyak na lamang ang bride.

Ayon sa ulat, matagal nang magkasintahan ang bagong kasal. Naghintay umano ng 12 years ang bride bago ito matuloy.

At dahil natupad na ang kanyang pangarap na maiharap sa dambana ng kanyang pinakamamahal, hindi napigilan ng babae na maging emosyonal sa sobrang kaligayahan.

Naging masaya rin ang mga bisita sa kanilang dinaluhang kasal dahil kahit hindi engrande ang handa, umuwi naman silang busog.

Naging paalala ang kwentong ito sa atin na hindi naman kailangan sa kasal ang paggastos nang malaki dahil ang pinakamahalagang aspeto ng pag-iisang dibdib ay hindi ang marangyang handaan o magarbong dekorasyon, kundi ang taos-pusong pagmamahalan, pagtanggap, at pagpapahalaga sa isa’t isa.

Kung may ipata-tattoo ka sa iyong katawan, anong disenyo ito? Anuman ang iyong napupusuan, tiyak na mayroon itong special meaning para sa iyo.

Ganito mismo ang ginawa ng 24-anyos na si Vincent John Tuibeo mula sa Bacoor, Cavite na nagpalagay ng tattoo bilang parangal sa pinakamahalagang bahagi ng kanyang buhay—ang kanyang ina.

Ngunit imbes na pangalan o larawan ang ipa-tattoo, napagdesisyunan niyang ipalagay sa kanyang tagiliran ang huling liham ng kanyang ina bago ito pumanaw.

Mag-isang itinaguyod si Vincent at ang kanyang mga kapatid ng kanilang inang si Joy Anne.

Sa kabila nito, nagpatuloy pa rin ang ina na tapusin ang kanyang kursong nursing; ngunit nang makapagtapos na ito noong 2008, tinamaan na siya ng sakit. Dito na napag-alaman na mayroon siyang cervical cancer.

Nagsimula na ang ina ni Vincent na magpabalik-balik sa ospital, hanggang sa ma-confine na ito at hindi na nila mabisitang magkakapatid.

Dahil mahilig ang pamilya na magpalitan ng sulat noon pa man, idinaan dito ng kanilang ina ang nais niyang sabihin sa mga anak.

Hanggang sa tuluyan nang binawian ng buhay ang kanilang ina at inilibing sa mismong 10th birthday ni Vincent.

Higit sa isang dekada na ang lumipas, ngunit ramdam pa rin ni Vincent ang sakit at lungkot sa tuwing binabasa ang huling liham sa kanya ng kanyang ina kung saan binilinan silang magkakapatid na huwag mag-away away at panatilihin ang takot sa Diyos.

Sa kasalukuyan, may kanya-kanyang trabaho na ang magkakapatid, samantalang nag-aaral sa kolehiyo ang kanilang bunso. Ngunit hanggang ngayon, ang ina pa rin ang kanilang pinaghuhugutan ng lakas.

Hapdi at kirot ang tiniis ni Vincent sa pagpapa-tattoo, maitatak lamang nang permanente ang huling mensahe ng kanyang pinakamamahal na ina para sa kanya.

Mayroon ka bang ideal child?

Kahit oo, alam nating hindi natin makokontrol ang kalalabasan ng ating magiging anak.

Ngunit alam mo bang sa hinaharap, posible na raw makalikha ng mga sanggol sa isang laboratoryo? At kung ia-avail mo ang kanilang “Elite Package”, maaari mo nang i-customize ang kulay ng mata, buhok, at balat ng iyong magiging anak? Maging ang kanilang intelligence level at physical strength, ikaw na ang pipili!

Ito ang EctoLife, ang pinakaunang artificial womb facility sa buong mundo.

Sa EctoLife, posibleng makalikha ng tinatayang 30,000 babies kada taon sa pamamagitan ng “growth pods” na magsisilbi bilang sinapupunan.

Maaari ring ma-track ng mga magulang ang development ng fetus sa isang app na pwedeng ma-download sa kanilang smartphone.

At kung kailangan nang lumabas ng sanggol, isang push lang sa button, “maipapanganak” na ito; ibang-iba sa normal delivery kung saan ang ina mismo ang nagpu-push tuwing labor.

Pero totoo nga ba ito?

Ang EctoLife ay isa lamang konsepto na likha ng science communicator na si Hashem Al-Ghaili, ngunit iginiit niyang magiging posible ito sa hinaharap kung tatanggalin lamang ang ethical restrictions.

Maging ang ilang eksperto, naniniwalang hindi malayo sa katotohanan ang konsepto ni Al-Ghaili dahil batay ito sa siyensya.