NATIONAL NEWS

Ika nga nila, business is business, strictly follow the rules. Pero ang isang istasyon na ito sa Japan, bagama’t wala ng pasahero at hindi na kumikita, nanatili pa rin silang bukas para sa nag-iisa nilang pasaherong estudyante at araw-araw na inihatid ito sa eskwelahan. Pero nang grumaduate ang bata, tuluyan na ring nagsara ang istasyon.

Ang kwento ng mapagmalasakit na istasyon, eto.

Taong 1955 nang itayo ang istasyon ng tren sa Kyu-Shirataki na matatagpuan sa Hokkaido Island, Japan para magsilbing service ng mga estudyante papunta at pauwi galing sa eskwelahan.

Pero sa paglipas ng panahon, 36 na lang ang naninirahan sa nasabing lugar at unti-unti na ring nabawasan ang mga pasahero ng nasabing istasyon, na siyang naging dahilan para planuhin ng Japan Railways ang pagsasara nito.

Gayunpaman, nanatili pa ring bukas ang istasyon para sa nag-iisa nilang estudyante na noo’y high school student na si Kana Harada.

Sa loob ng ilang taon, bumiyahe ang tren sa nasabing istasyon para ihatid at sunduin si Kana. Kung hindi dahil dito, mapipilitan ang estudyante na maglakad at umuwi mula sa school na 35 minuto ang layo sa kaniyang bahay.

Dahil sa fixed schedule ng pagdating ng tren, kung minsan ay kinakailangan pang takbuhin ni Kana ang istasyon para lang umabot sa last trip.

Ganon ang naging tagpo sa araw-araw na buhay ni Kana sa loob ng tatlong taon hanggang sa grumaduate ito noong 2016.

Nang magtapos si kana ng high school, tuluyan na ring nagsara ang istasyon.

Marami ang naantig nang marinig ang kwento ni Kana at ang dedikasyon ng istasyon na manatiling bukas para maihatid sa eskwelahan ang nag-iisa nilang pasahero araw-araw. Nagsilbi ring halimbawa ang kwento na ito na mayroon pa ring mabubuting loob na mas paiiralin ang pang-unawa kaysa sa pagkita ng pera.

Ikaw, nakapagpasalamat ka na ba sa mga taong matyagang tumulong at naniwala sayo noong mga panahong walang-wala ka?

Ilang beses na tayong napabilib at napa-sana all ng mga personalidad na kilala dahil sa angkin nilang talino katulad na lang nila Albert Einstein, Terence Tao, at Marie Curie. Pero ang estudyanteng ito mula sa America na kayang-kaya ring gumawa ng history. Dahil sa murang edad, nagawa na nitong makapasa at matanggap sa 100 unibersidad.

Kung nakapili na nga ba ang lalaki ng papasukang kolehiyo, eto.

Kung ang iba ay todo aral para makapasa sa kanilang dream school, ibahin niyo ang 13-anyos na si Sunny Nguyen mula sa San Jose, California na ang kinailangan na lang gawin ay ang mamili sa mga unibersidad na nag-aalok sa kaniya ng admission at scholarship.

Si Sunny kasi, nakapasa lang naman sa mahigit 100 unibersidad sa iba’t ibang lugar sa united states kabilang na ang prestigious schools na University of California, Berkeley at UC San Diego. Take note, umabot ng mahigit $3 million ang natanggap nitong scholarship offers o mahigit 100 million pesos.

Ayon sa tatay nito na si Tommy Nguyen, bata pa lang ay nakitaan na nila ng potensyal ang galing ni Sunny sa math. Sa sobrang hilig nito sa nasabing subject, kahit saan daw magpunta ay nag-aaral pa rin ito.

Bukod pa riyan, maituturing na rin itong website developer dahil nakagawa lang naman ito ng website na may kakayahang mag-solve ng mga math problems na makatutulong sa mga estudyante.

Samantala, pinasalamatan naman ni Sunny ang kaniyang mga magulang dahil sa mahabang panahon na homeschooled siya, malaya niyang na-explore ang kaniyang interests at napagtuonan niya ng pansin ang mga subject na interesado siya.

Sa ngayon, interesado si Sunny sa pag-aaral ng computer science at artificial intelligence. Aniya pa, interesado siya na pumasok sa isa sa mahigit isandaang unibersidad kung saan mas matututo siya pagdating sa ai at machineries.

Ikaw, ganito rin ba ang ipinamalas mong kasipagan para makapasok sa dream school mo?

Sinong mag-aakala na mauuwi lang sa paghihiwalayan ang isang bagong kasal na magkasintahan sa India nang dahil lang sa hindi pagkakasundo ng mga alaga nilang pusa at aso? Sa sobrang pagmamahal sa kanilang pets, ang mag-asawa na lang ang nag-adjust at naghain ng divorce para lang sa kapayapaan nilang lahat.

Ang kwento ng maigsing pagsasama ng mag-asawa, eto.

December nitong nakaraang taon nang magpakasal ang isang magkasintahan mula sa Bhopal, India matapos ma-develop sa isa’t isa bilang magkaibigan na kapwa animal lovers.

Matapos ang kasal, nagsama na sa iisang bubong ang dalawa kasama ang kaniya-kaniya nilang mga alaga at namuhay na tila isang maliit na pamilya.

Pero ang mga pets na inaasahang magsisilbing stress reliever ng kanilang owners, naging source pa ng stress ng mag-asawa dahil sa palagiang pagbabangayan ng mga ito sa loob kanilang ng bahay.

Ayon sa babae, paulit-ulit na hinarass at inatake ng alagang aso ng kaniyang asawa ang alaga niyang pusa.

Ang depensa ng lalaki, malinaw niyang sinabi bago pa sila ikasal na hindi maaaring isama ng babae ang alaga nitong pusa sa kanilang bahay dahil baka lumapit umano ito sa kanilang fish tank.

Sa kabila ng makailang beses na pagsailalim ng mag-asawa sa counseling, nanaig pa rin ang pagmamahal nila sa kaniya-kaniya nilang mga alaga at pinanigan ang mga ito.

Samantala, dahil sa trouble na dinala ng kanilang pets, naging aso’t pusa na rin ang mag-asawa na tuluyang nauwi sa paghahain ng divorce dahil sa irreconcilable differences.

Kung ikaw ang mapupunta sa kaparehas na sitwasyon, sino ang kakampihan mo? Ang partner mo ang alaga mong hayop?

Ano ang gagawin mo kapag nakakita ka sa kalye ng cheke na nagkakahalaga ng mahigit kalahating milyong piso? Dededmahin mo ba dahil baka social experiment lang ito? Aangkinin mo? O isasauli mo ito kagaya ng ginawa ng isang lalaki mula sa Connecticut? Dahil sa ipinamalas na katapatan ng lalaking ito, mula sa pagiging homeless, nagkaroon ito ng instant home at libreng edukasyon.

Ang kwento ng matapat na lalaki, eto.

Walang pagdadalawang-isip na isinauli ng isang homeless man mula sa New Haven, Connecticut, USA na si Elmer Alvarez ang natagpuan nitong cheque na nagkakahalaga ng $10,000 o mahigit 500,000 pesos.

Kung ang ilan ay sasamantalahin ang pagkakataon, si Elmer, agad na humingi ng tulong sa kaniyang kaibigan para tawagan ang numero na nasa likod ng cheque.

Ayon kay Elmer, ni minsan ay hindi sumagi sa isip niya na pagdiskitahan ang cheque, lalo na at noong araw na yon ay tatlong taon na ang nakakaraan nang magdesisyon siya na magbagong buhay. Si Elmer kasi, nagkaroon na ng criminal record at minsan nang nilabanan ang drug addiction. Matagumpay ding nalampasan ng lalaki ang kaniyang mental illness.

Mabuti na lang at agad nilang natagpuan ang owner ng cheque na si Roberta Hoskie na dati rin palang homeless. Pero ngayon, isa na itong owner ng multi-million dollar real estate company.

Dahil minsan din itong napunta sa sitwasyon ni Elmer, walang pag-aalangan na tinulungan ni roberta ang lalaki na maghanap ng apartment na matitirhan nito, at siya rin ang nagbayad sa pitong buwan nitong renta.

Pero hindi pa diyan nagtatapos ang isinukling kabutihan ni Roberta kay Elmer dahil ipinasok niya rin ito sa kaniyang real estate school.

Kasunod nito ay ang pagtutulungan ng dalawa na bumuo ng transitional house para sa mga homeless teenagers and young adults. In-assign niya rin si Elmer bilang advisor sa kaniyang outreach foundation na nagbibigay ng murang pabahay sa mahihirap na pamilya.

Ikaw, naniniwala ka na rin ba ngayon sa good karma? Tandaan, ang bawat mabuting gawain ay may kapalit na biyaya. Kailangan mo lang maghintay kung kailan ito dadating.