Krystine Belen

Hindi maikakailang nakakatakot ang mga ahas, lalo na ‘yung mga makamandag katulad ng rattlesnake.

Pero alam mo bang sa Amerika, partikular na sa Southern United States, piniprito at kinakain ito?

Ito ang tinatawag nilang Southern fried rattlesnake.

Valuable food source para sa indigenous peoples at early settlers sa Texas at sa ilang Southwest states ang rattlesnakes.

Dahil na rin sa kakulangan ng ibang mapagkukunan ng pagkain, isinali nila ang rattlesnakes sa kanilang diet. Bukod sa madali itong mahuli, mayaman ito sa protina.

Sa ganitong paaran, nakokontrol din ang populasyon ng mga makamandag na ahas.

Sa paghahanda naman ng Southern fried rattlesnake, kailangan munang balatan ang ahas. Huhugasan nang mabuti ang karne nito, saka ilalagay sa isang mixture ng itlog at gatas at seasoned flour. Pagkatapos, pwede na itong i-deepfry.

Kung titignan, mukhang fried chicken ang lutong rattlesnake. Lasa rin itong manok, kaya kung hindi sasabihin, hindi mo mamamalayang ahas na pala ang kinakain mo!

Most valuable player o MVP in the making kung tawagin ng netizens ang isang taong gulang na bata dahil sa galing nito sa basketball!

Sa viral video, makikita kasi ang bata na ilang beses na naka-shoot habang naglalaro sa kanyang kwarto.

Ayon sa ina ng bata at uploader ng video na si Jezzel Liwanag, nagulat sila ng asawa niyang si Mark Anthony nang makitang nakaka-shoot ang anak nilang si Markus dahil malilliit na laruan ang kadalasan nitong nilalaro.

Kahit medyo malayo ang distansya, nakaka-perfect shot pa rin si baby Markus. Pinaulit-ulit niya pa ito, at lahat, na-shoot!

Naniniwala ang ina ni Markus na nagmula ang skills ng kanyang anak sa ama nitong basketball player. Magkasama pang nanonood ng PBA (Philippine Basketball Association) at NBA (National Basketball Association) games ang mag-ama.

Pinuri naman ng netizens ang ipinakitang suporta ng mga magulang ni Markus sa kanya.

Ayon kay Jezzel, kung basketball talaga ang kahihiligan ng anak paglaki nito, susuportahan nila itong mag-asawa. At kapag magtuloy-tuloy ito, hindi imposibleng maging MVP nga si Markus sa hinaharap.

Sabi nga sa kasabihan, “Money can’t buy happiness.”

Ngunit ayon sa consumer website na Expensivity, kailangan kumita ng mga Pilipino ng P110,000 kada buwan upang tuluyang maging masaya.

Gamit ang datos mula sa pag-aaral ng Purdue University, kinalkula ng Expensivity ang price of happiness ng bawat bansa. Dito napag-alamang kailangang kumita ng isang pamilyang Pilipino ng tinatayang P1.3 million kada taon upang maging kuntento sa buhay.

Nakalulula ba? Mababa pa ito kumpara sa “price of happiness” ng ibang bansa.

Para sa mga Pilipino, tumutukoy ang kaligayahan sa pagkakaroon ng kumpleto at malusog na pamilya, mga tunay na kaibigan, at hangarin sa buhay. Hindi nabibili ang mga ito ng anumang presyo.

Ngunit hindi ba mahirap ding sumaya kung namomroblema tayo sa gastusin natin sa pang araw-araw?

Hindi man natin kailangang magkaroon ng P110,000 upang maging maligaya, hindi maikakailang malaki ang maitutulong ng pera upang matugunan ang mga pangunahing pangangailangan natin.

Sa kabila nito, hindi pera ang tanging pinagmumulan ng tunay na kaligayahan, dahil ang tunay na kaligayahan ay hindi nasusukat ng anumang halaga. Nanggagaling ito sa mga tao at gawaing nagbibigay ng walang katulad na kasiyahan sa ating mga puso at isipan.

Naranasan mo na bang pumasok sa iyong trabaho nang malungkot o sobrang stressed? Hindi ba napakahirap mag-focus sa iyong tasks dahil mas gugustuhin mo na lang na magkulong sa iyong kwarto at magpahinga?

Hindi ito problema ng mga empleyado ng Fat Dong Lai, isang supermarket chain sa China, dahil maaari silang mag-request ng ‘sad leave.’

Ayon sa chairman ng Fat Dong Lai na si Yu Dong Lai, lahat naman ay nakararanas ng kalungkutan; natural lang ito.

Dahil dito, nag-aalok ang kumpanya ng 10 days of annual sad leave para sa kanilang mga empleyado.

Pwedeng mag-file ng sad leave ang mga tauhan ng naturang supermarket anumang araw at hindi ito pwedeng i-reject ng managers.

Sa kabuuan, mayroong 40 days of leave kada taon ang mga tauhan ng Fat Dong Lai. Limang araw pa silang walang pasok tuwing Chinese New Year!

Bukod pa rito, pitong oras lang silang nagtratrabaho sa isang araw; limang beses sa isang linggo. Kontra ito sa notorious 12-hour per day, 6-day workweek na ipinatutupad ng ibang Chinese companies.

Kung insultuhin o pagbantaan naman ng customers, pagkakalooban ang supermarket employees ng P40,000 dahil sa on-the-job grievances.

Kung bilib ka na rito, mas lalo kang mamamangha kapag malaman mong lahat ng empleyado ay may overseas vacations! Libreng makapupunta sa Europe ang managers, samantalang sa Japan naman makapagbabakasyon ang kanilang mga tauhan.

Sa mundong trabaho ang kadalasang ginagawa nating prayoridad, malaki ang tulong ng mga kumpanyang inuuna ang kalagayan at kapakanan ng kanilang mga tauhan.

Gusto mo bang mabuhay muli sa hinaharap?

Sa halagang P1.2 million hanggang P12 million, may posibilidad na umanong buhayin ang isang patay sa pamamagitan ng siyensya.

Kapag namamatay ang isang tao, kadalasan itong inililibing. Ngunit kung nais mong dayain ang iyong kamatayan, kailangan mong magpalibing hindi sa lupa, kundi sa yelo.

Ito ang cryopreservation, ang proseso ng paglalagay ng ulo o buong katawan sa loob ng malaking freezer sa pag-asang isang araw, maaaring i-revive ang tao.

Based ito sa ideya na sa hinaharap, maaaring i-extract ang DNA ng tao o hayop at gamitin ito upang lumikha ng kanilang mas batang version, o kaya naman buhayin mismo ang original body.

Upang sumailalim sa cryopreservation, aalisin ang dugo mula sa katawan at papalitan ito ng isang organ preservation solution. Tuturukan din ito ng isang solusyon na pipigil sa pagbuo ng ice crystals sa cells. Sa kalaunan, ilalagay ito sa isang tanke ng liquid nitrogen sa temperaturang -196 °C.

Sa kasalukuyan, 500 na katawan ng tao ang cryonically preserved. At mananatili lang ang mga katawan sa mga tangke hanggang sa malikha na ang teknolohiyang bubuhay muli sa kanila—kung maimbento nga ito.

Maging posible man ang pagbuhay muli sa patay o hindi, maging palatandaan sana ito sa lahat na sulitin ang buhay na mayroon tayo ngayon dahil sabi nga nila, you only live once—at least for now.