FEATURES

Marami sa atin ang nahuhumaling sa kultura ng Korea, lalo na sa kanilang masasarap na pagkain. Nariyan ang kimchi, bibimbap, at siyempre, ang samgyeopsal.

Ngunit handa ka bang tikman ang beondegi?

Ang beondegi ay isang sikat na street food na gawa sa boiled o steamed silkworm pupa.

Kung matatandaan, ang pupa ay ang stage ng buhay ng insekto kung saan sila nababalutan ng cocoon.

Sikat man ang beondegi sa mga kalsada ng Korea, maaari pa rin itong mabili sa grocery stores at convenient stores nang naka-lata.

Simula 1920s, kinakain na ang beondegi sa ilang silk farming villages, ngunit naging laganap ito noong Korean War dahil sa kakulangan ng pagkain.

Mayaman ito sa protein, vitamins, fiber, at minerals. Mayroon itong savory at acidic taste na may pagka-fishy at nutty. Crunchy ang outer shell nito, habang soft and juicy ang laman. Ayon sa ibang nakatikim na, lasa itong de-latang mais.

Dahil sa matapang na amoy nito, hindi na tinitikman ng ilang foreigners ang beondegi. Ngunit para sa mga nakakain na nito, worth it ang pag-try rito.

Saya ang kadalasang nararamdaman ng estudyanteng nakapagtapos sa kanyang pag-aaral; ngunit para sa isang kadeteng ito, tila lungkot ang nangibabaw.

Ito ay dahil imbes na magdiwang kasama ang kanyang pamilya, mag-isa lamang na nakatayo sa kanyang closing ceremony ang kadeteng kinilalang si John Lord Ayo.

Nagtapos ng Criminology Intern Basic Training sa Ramon Magsaysay Memorial College sa General Santos City si John Lord.

Sa viral video, makikitang nagpipigil ng luha ang kadete habang napaliligiran ng masasaya at proud na pamilya.

Isang ina ng ibang kadete ang nakapansin kay John Lord at agad niya itong nilapitan upang damayan.

Tila naging domino effect ang kabutihang ipinakita ng ina dahil ilang saglit lang, lumapit din sa kanya ang mga kapwa-kadete, maging ang pamilya nila, upang batiin at pagaanin ang loob ng binata.

Sa kabutihang-palad, dumating naman sa seremonya ang pamilya ni John Lord na na-late lamang.

Patunay ang pangyayaring ito na malaki ang nagiging epekto ng munting kabutihang ipinakikita natin sa ating kapwa. Nakatutulong na tayo sa nangangailangan, nagiging inspirasyon pa tayo sa iba na gumawa rin ng mabuti.

Sa ganitong simpleng paraan, makapagdudulot tayo ng positibong pagbabago sa mundo.

Happily married kung ilarawan ni Nellie, isang babae mula sa Tanzania, ang kanyang buhay may-asawa.

Ngunit imbes na isa, tatlo ang asawa ni Nellie—sina Jimmy, Danny, at Hassan.

Binawian ng buhay sa isang car accident ang unang asawa ni Nellie. Nang mangyari ito, napalapit siya sa kanyang brother-in-law na si Hassan na naging kasama ng mag-asawa noon sa iisang bubong.

Ayon kay Nellie, ipinakita ng kanyang bayaw kung ano ang pagmamahal, kaya naman nahulog ang loob niya rito.

Ngunit hindi rito natapos ang love story ni Nellie dahil sa kalaunan, nahulog din ang loob niya sa dalawa pang lalaki!

Isang car dealer si Nellie na nagtutustos ng kanyang mga asawa na kasalukuyang walang trabaho. Sa katunayan, binilhan niya pa ng tig-iisang kotse ang mga lalaki!

Positibo naman ang babae na hindi magloloko ang mga asawa niya dahil aniya, masaya sila at itinatrato niya ang mga ito nang patas.

Magkakasamang naninirahan sina Nellie at ang tatlong lalaki sa iisang bahay. Naging mag-best friends pa sila dahil dito.

Mahirap isipin kung paano nagkakasundo ang tatlong asawa ni Nellie, pero ayon sa kanila, respeto ang dahilan kung bakit mapayapa ang kanilang pamumuhay.

Sa panahon ngayon, hindi na nakapagtatakang makakita ng mga taong sumasayaw sa mga pampublikong lugar, dahil na rin sa iba’t ibang trends na nauuso sa social media.

Pero alam mo bang nagkaroon noon ng uncontrollable at sudden urge na sumayaw sa kalsada ang mga residente ng Strasbourg, France? Hindi ito flash mob, kundi isang dancing plague.

Noong July 1518, nagulat ang lahat nang biglang nag-twist, twirl, at shake sa kalye ang isang babaeng kinilala bilang si Frau Troffea.

Ipinagpatuloy ni Troffea ang kanyang solo dance ng anim na araw. Hindi nagtagal, sumali na rin sa sayaw ang ilan pang residente. Pagsapit ng August, umabot na sa 400 ang nabiktima ng dance epidemic.

Ang ilan sa mga ito ay namatay dahil sa heart attack, exhaustion, o kaya naman stroke. Dumating pa sa punto na 15 katao ang namamatay kada araw dahil sa walang tigil na pagsayaw.

Hindi pa natutukoy ang totoong cause ng dancing plague, ngunit ilan sa mga pinaghihinalaang dahilan ay demonic possession, fever, curse, at overheated blood. Mayroon ding theory na nagsasabing isa itong psychological outbreak na dulot ng stress dahil sa kagutuman at mga sakit na laganap sa lugar noong panahong iyon.

Ayon naman sa 20th century researchers, posibleng nakakain ang mga apektado ng tinapay mula sa rye flour na kontaminado ng ergot. Ang ergot ay isang toxic mold na nagdudulot ng hallucinations at kombulsyon.

Hindi man natin malalaman ang totoong dahilan ng dancing plague, palatandaan ito para sa atin na ang lahat ng sobra ay tunay ngang nakasasama.

Summer season na!

Ibig sabihin, mararanasan na naman natin ang matinding tag-init. Maging ang fur babies natin, nararamdaman ito. Kaya kadalasan, pinagugupitan sila sa pet groomers upang mapreskuhan.

Ngunit mukhang hindi na magkakilala ang dalawang shih tzu na ito matapos magpakalbo.

Sa trending video, makikitang tila nag-aaway ang magkapatid na sina Max at Mavy at nagtatanungan sa isa’t isa ng, “Sino ka?”

Ayon sa fur parent nila, ganito talaga ang behavior ng dalawa tuwing nagpapagupit. Kapag nanggagaling sila sa pet salon, inihahanda na nila ang kanilang sarili na mag-aaway ang dalawa.

Pagtitiyak ng kanilang fur parent, nag-aamuyan lang at hindi nagkakagatan sina Max at Mavy. At matapos ang ilang oras, bumabalik naman sa normal ang relasyon ng magkapatid.

Mukha man silang palaaway sa video, sweet na sweet at disiplinado sina Max at Mavy sa totoong buhay.

Gusto mo bang kumain ng meatball na mula sa isang hayop na matagal nang wala sa mundo?

Ito ang meatball na gawa sa woolly mammoth. Bagamat 10,000 years ago na silang extinct, nakahanap pa rin ng paraan ang ilang food scientists na gamitin ang karne nito sa pagkain.

Upang magawa ang kakaibang meatball na ito, kinuha nila ang myoglobin gene mula sa DNA ng mammoth.

Ang myoglobin ay isang protina na nag-iimbak ng oxygen sa muscles.

Bukod dito, ginamit din ng scientists ang genes ng African elephant, ang pinakamalapit na nabubuhay na kamag-anak ng mammoth. Ininject ito sa cells ng tupa.

Curious ka na ba sa lasa nito? Kami rin, dahil wala pang nakakatikim sa mammoth meatball.

Dahil ilang libong taon nang walang protina na katulad ng sa mammoth, bawal pa itong kainin. Idadaan muna ito sa ilang safety tests upang matiyak na hindi allergic dito ang mga tao.

Nang mabalitaan nila ang tungkol sa IronMan triathlon, isang kompetisyon na mayroong swimming, cycling, at running events, napagdesisyunan ng magkapatid na sina Pedro at Miguel Ferreira Pinto na sumali.

Ang kakaiba rito? Mayroong cerebral palsy si Pedro.

Oportunidad para kay Pedro ang paglahok sa IronMan triathlon upang maglunsad ng isang national movement: ang magbigay ng awareness sa nararanasan ng mga taong may cerebral palsy.

Hangad din niyang masuportahan ang Association of Cerebral Palsy of Lisbon (APCL) upang makakalap ng pondong pambili ng bus, wheelchairs, at hygiene cranes para sa mga nangangailangan.

Upang makalahok sa IronMan triathlon, walang pagod na inalalayan ni Miguel si Pedro. Isinakay niya ito sa bangka sa 3.8 km swimming event; hinila gamit ang bike trailer sa 180 km cycling event; at itinulak sa wheelchair sa 42.2 km running event.

Naging matagumpay ang pagsali sa naturang kompetisyon ng magkapatid na kilala na ngayon bilang Iron Brothers. Ilang kumpanya at indibidwal ang nagkaloob ng donasyon para sa mga kagamitan nina Pedro at Miguel, at para sa APCL.

Patunay ang pagkakaisa nina Pedro at Miguel na galing sa pagmamahal at suporta mula sa pamilya ang totoong lakas.

Nagbigay rin sila ng inspirasyon at pag-asa sa mga taong may kapansanan. Paniniwala nga ng Iron Brothers, “In life, there are no limits, simply barriers, and everyone can do whatever he wishes.”

Paraiso kung ituring ng mga turista ang Pacific Islands, kabilang na ang Samoa. Makapigil-hininga na nga ang mga tanawin dito, perfect pa ito para sa mga gustong lumayo pansamantala sa siyudad.

Ngunit para sa mga nakatira rito, disadvantage ang pagiging remote o liblib ng Samoa dahil imported ang pagkain nila at malayo ang access nila sa healthcare.

Ang resulta? Karamihan sa mga Samoan ang obese.

Ayon sa The Lancet, 70% hanggang 80% ng Samoan adults ang obese.

Bukod sa kawalan ng exercise, nakikita ring dahilan ng ilang scientists ang konseptong “Thrifty Genes”. Batay sa hypothesis na ito, nag-evolve ang katawan ng Pacific islanders upang manatiling malaki. Dahil ito sa nasanay ang katawan nilang maglakbay sa dagat kung saan naiimbak ang kanilang enerhiya sa kanilang taba na tumutulong sa kanilang survival.

Sa kabila nito, pinagsisikapan ng health ministers ng Pacific Island countries na labanan ang obesity at mga sakit na kaakibat nito katulad ng diabetes, heart disease, at stroke.

Mahilig ka bang kumain ng wafer?

Hindi nakapagtataka kung oo dahil perfect na pambaon o kaya naman pang-meryenda ang wafer. Marami ka pang pagpipilian na flavors katulad ng vanilla, chocolate, strawberry, at coconut.

Pero alam mo bang mayroong kakaibang wafer na patok sa India? Ito ang Indian Lentil Wafer Snack o mas kilala bilang papad.

Ang papad ay isang traditional wafer-like snack na naging bahagi na ng Indian cuisine sa loob ng maraming siglo. Tinatawag din itong cracker o flatbread na may iba’t ibang flavors kagaya ng chili, cumin, garlic, at black pepper.

Deeply-rooted sa cultural at culinary traditions ng rural India ang kinaugaliang paghahanda ng papad, gamit ang age-old techniques na ipinasa sa mga sumunod na henerasyon. Ito rin ay isang communal activity kung saan kailangang magtulungan ng bawat pamilya at magkakapitbahay para matiyak na successful ang paggawa nito.

Gawa ang thin, crispy wafer-like disc ng papad sa ilang piling ingredients katulad ng dried lentils, chickpea flour, rice flour, o black gram flour.

Sa traditional papad-making, kailangan munang patuyuin ang papad sa ilalim ng araw at tapak-tapakan upang mahulma ito.

Maaari itong prituhin o ihawin, at lagyan ng iba’t ibang toppings at dips.

Mahalaga ang papad sa hapagkainan ng Indians dahil malaki ang naging bahagi nito sa kanilang kultura at tradisyon.

Akala ng iba, maiiwasan ang impact kung sasabayan mo lang ang pagbagsak ng elevator sa pamamagitan ng pagtalon bago ito makarating sa pinakailalim. Kung gagawin mo ito, malaki ang posibilidad na tatama lang ang ulo mo sa tuktok ng elevator at madidisgrasya ka pa lalo.

Cliché man kung pakinggan, pero ang una mong dapat gawin ay maging kalmado at i-press ang alarm o emergency button. Pindutin mo rin ang lahat ng floor buttons sa elevator sa lalong madaling panahon.

Posibleng mayroong emergency power ang elevator na makakapigil sa pagbagsak nito.

Kung nagawa mo na ito at hindi pa rin tumigil sa pagbagsak ang elevator, huwag mag-panic.

Kung mag-isa ka, ang best option mo ay humiga. Ayon sa isang research engineer mula sa Massachusetts Institute of Technology (MIT) Center for Biomedical Engineering, sa ganitong paraan walang madadaganang bahagi ng iyong katawan dahil pantay na madi-distribute ang force ng impact.

Kung may mga kasama ka naman, kailangan niyong sumandal sa elevator wall o kumapit sa handrail at i-bend ang inyong mga tuhod na parang nakaupo. Mababawasan ng ganitong posisyon ang impact ng pagbagsak.

Kailangan mo ring protektahan ang iyong ulo gamit ang braso at kamay para matiyak na hindi ito mapipinsala.

Kung palagi kang sumasakay rito, hindi ka dapat matakot dahil karamihan sa elevators ngayon, mayroong special technology upang maiwasan ang pinakamalalang sitwasyon.

Still, hindi masama kung alam mo ang gagawin sakaling mangyari ang ganitong aksidente. Tandaan, laging maging mapagmatyag at alerto kahit saan ka man pumunta para ligtas ka pa ring makakauwi sa iyong mga mahal sa buhay.