FEATURES

Marami sa atin ang takot sa gagamba. Pero kaya mo bang tiisin ang pagkain nito kung mamamatay ka na sa gutom?

Nakakakilabot mang pakinggan, pero sa Cambodia, isa itong putahe na unang nilikha hindi dahil sa kagustuhan, kundi dahil sa pangangailangan.

Sa bayan ng Skuon sa Cambodia nagsimula ang pagpiprito ng tarantula dahil sa kakulangan ng pagkain noong panahon ng Khmer Rouge. Bilang pampalipas gutom, nanghuli ang mga residente rito ng a-ping, isang uri ng tarantula, sa mga kalapit na kagubatan.

Ngayon, isang delicacy na ang fried spider na patok pati sa mga turista.

Madalas binubudburan ng asin at asukal ang gagamba at ginigisa sa bawang.

Ayon sa mga nakatikim na, lasa itong manok. Crispy ang balat, ngunit napakalambot ng laman nito, partikular na sa bandang tiyan dahil sa itlog, dumi, at lamang-loob ng gagamba.

Available sa mga palengke sa Skuon at sa mga kalapit na lugar ang fried spider na nagkakahalaga ng $1 o P55 kada piraso.

Kakaiba man para sa atin, ngunit para sa Cambodians, malaki ang naging tulong ng pritong gagamba upang makaligtas sa dinanas nilang kahirapan.

Ikaw, susubukan mo bang kumain ng pritong tarantula?

Kapag natutulog tayo, hindi ba mas gusto nating sakto lang ang temperatura—hindi masyadong mainit, hindi rin masyadong malamig.

Pero alam mo bang mayroong mga taong nagbabayad ng aabot sa $3,600 o P200,000 para lang matulog sa isang hotel na gawa sa yelo?

Ito ang Icehotel na matatagpuan 200 km north ng Arctic Circle sa Sweden.

Unang binuksan ang Icehotel noong 1989. Isa itong one-of-a-kind hotel and art exhibition dahil ang structure at amenities nito, gawa sa ice and snow na mula sa Torne River.

Kada taon, limang buwan lang nagbubukas ang Icehotel, mula December hanggang April. Bakit? Kasi natutunaw ito pagdating ng spring. Dadaloy ito pabalik sa Torne River.

Dahil nga natutunaw ang hotel, kailangan itong mano-manong i-rebuild gamit ang 30,000 tons of snow at 10,000 tons of ice mula ulit sa ilog.

Kung magche-check in ka sa Icehotel, matutulog ka sa kwartong may temperaturang -5 °C at sa kamang gawa sa yelo; pero huwag mag-alala dahil bibigyan ka naman ng warm sleeping bag.

Perfect accommodation ito para sa mga gustong makita nang personal ang makapigil-hiningang aurora borealis o northern lights.

Itinuturing din ang Icehotel na sacred place for weddings. Mayroon ang hotel na Ice Ceremony Hall na swak para sa mga gustong magkaroon ng intimate wedding.

Mahal man, pero para sa iba, isang experience of a lifetime na worth paggastusan ang pagbisita sa Icehotel.

Kaya kung may pagkakataon, gusto mo bang mag-check in sa hotel na gawa sa yelo?

Nagsagawa kamakailan ang SM Foundation at ang kanilang mga partners ng medical at dental mission sa Sta. Ana, Cagayan Valley at Santiago, Isabela, biglang pagpapatuloy ng kanilang misyon na palakasin ang kalusugan sa mga komunidad na nangangailangan.

Sa pakikipagtulungan sa BDO Network, JCI Cauayan Bamboo, at ang Local Government Unit ng Isabela at Cagayan, matagumpay ang inisyatibang ito sa rehiyon ng Cagayan sa pagbibigay ng mahigit 600 na serbisyong pangkalusugan, kabilang ang medical consultations, dental services, sugar tests, uric acid tests, cholesterol tests, x-rays, at ECGs.

Upang palawigin ang serbisyo, nagtungo rin ang SM Group sa Santiago, Isabela noong Marso 7 para sa isa pang yugto ng iba’t ibang medical at dental services para sa halos 800 na pasyente.

Kasama sa pagsasagawa ng programang ito ang mga partner na kinabibilangan ng BDO Network, SM Supermalls, JCI Cagayan Valley Region, LGU ng Sta. Ana, Cagayan, PNP, MDRRMC Sta. Ana, at Cagayan Valley Medical Center.

Sa pamamagitan ng kanilang medical missions at pakikiisa sa mga partners, patuloy ang SM Foundation sa paghahatid ng ng mga pangunahing serbisyong pangkalusugan sa kanilang mga benepisyaryo.

Isa sa mga paboritong prutas ng mga Pilipino ang saging. Maliit man o malaki, masarap at puno ito ng sustansya dahil sa taglay nitong potassium, fiber, at vitamins B6 at C.

Pero game ka bang kumain ng higanteng saging?

Mula 6 to 8 inches ang average size ng saging. Pero ibahin mo itong saging mula sa Papua New Guinea dahil kaya nitong umabot hanggang 11.8 inches.

Ito ang Musa ingens o giant highland banana.

Dahil sa temperatura at irigasyon sa lugar, kayang tumubo ng giant highland banana tree hanggang 20 meters. Ang isang kumpol ng bunga nito, may bigat na 60 kg.

Sa laki ng saging na ito, mahirap itong ubusin sa isang kainan lang. Pero kung magawa mo nga, baka buong araw ka namang busog!

Dahil sa pagiging kakaiba ng green highland banana, naging instant tourist attraction ito para sa mga gustong makakita kung gaano nga ba kalaki ang prutas.

Ikaw, kaya mo bang umubos ng isang higanteng saging?

Mahilig ka bang tumagay?

Kung oo, kaya mo bang tumungga ng isang basong puno ng mga buhay na isda?

Ang tawag sa ganitong uri ng consumption ay odorigui na may literal na kahulugang “dancing while eating” dahil tila sumasayaw ang buhay na isda sa iyong bibig.

Noong panahon ng Edo period, madalas tamaan ng baha ang Fukuoka City sa Japan tuwing tagsibol. Nagsikap ang mga magsasaka rito na linisin ang kanilang lugar, at bilang pasasalamat, hinandugan sila ng kanilang feudal lord ng sake o Japanese rice wine. Ininom ng mga magsasaka ang sake sa tabi ng ilog, kung saan nakuha ang mga isdang nilunok nila nang buhay.

Dito nagsimula ang special tradition ng pag-inom sa isdang shiro-uo o ice gobies, isang maliit at transparent na isda.

Nagkakahalaga ng $60 o P3,300 ang kada cup ng ice gobies na tinatayang may lamang 200 live fish.

Mabusisi ang pagpili sa ice gobies para tiyaking fresh ito. Kadalasang mga batang isda ang inilalagay sa live fish drinks dahil naniniwala silang kung bata pa, hindi pa fully developed ang katawan nito kaya wala pang bacteria.

Pagdating naman sa lasa, mayroon itong pale sweetness na may kaunting pagkapait. Crunchy naman ang tinik nito.

Kaya kung may pagkakataon, susubukan mo bang uminom ng ice gobies?

Sa Pilipinas, sign ng pagbibinata ang circumcision o pagpapatuli. Sumasailalim ang mga batang lalaki mula 8 to 12 years old sa isang surgery kung saan tatanggalin ang kanilang balat sa ari na tinatawag na “foreskin.”

Pero alam mo bang mayroong kakaibang rite of passage ang isang tribo sa Brazil kung saan kailangang magpakagat sa langgam ang mga batang lalaki para maituring na binata? At hindi lang ito basta-basta langgam, kundi bullet ants na kilala sa taglay nitong kagat na itinuturing bilang pinakamasakit sa buong mundo.

Nagsisilbi bilang “test of bravery” para sa tribong Sateré-Mawé ang bullet ant ritual.

Kahit napakasakit ng kagat ng mga langgam, na inihahalintulad pa nga sa tama ng bala, ginagamit ito ng tribo sa kanilang seremonya sa pagbibinata.

Sa loob ng 10 minutes, kailangang magsuot ng isang pares ng gloves na may bullet ants habang sumasayaw ang mga batang lalaking may edad na 12 years old. Kailangan nila itong paulit-ulit na gawin hanggang sa maituring na sila bilang warrior.

Umaga pa lang, nanghuhuli na ng bullet ants ang ilang miyembro ng tribo sa kagubatan. Pinipili nila ang mga pinakamalaking langgam upang magamit sa ritwal.

Pinapatulog ang mga langgam gamit ang herbal liquor, saka isa-isang inilalagay sa bawat butas ng woven gloves.

Matapos ang ilang oras, papausukin ang mga langgam para gisingin ang mga ito. Dito na magsisimula ang ritwal.

Hindi pwedeng tanggalin ng mga bata ang kamay nila mula sa gloves. Hindi rin sila pwedeng umiyak dahil magiging invalid ang kanilang initiation.

Kapag makapasa, ituturing na sila bilang “adult” sa tribo.

Naniniwala ang Sateré-Mawé tribe na nagbibigay ng strength at immunity ang kagat ng bullet ant. Ayon sa kanilang pinuno, ipinapakita ng seremonyang ito na ang buhay na walang pagdurusa ay isang buhay na walang halaga.

Isa ka na rin ba sa mga nahawaan na ng Taylor Swift fever?

Kilala nating lahat si Taylor Swift bilang isang multi-awarded singer-songwriter na kumanta ng mga nakaka-LSS (last song syndrome) na awitin, katulad ng “You Belong with Me,” “Shake it Off,” “Cruel Summer,” at marami pang iba.

Kasalukuyang naglilibot si Taylor sa buong mundo para sa kanyang Eras Tour, ang pinakaunang tour sa buong mundo na nagkaroon ng revenue na lumagpas sa $1 billion.

Dahil napakaraming “swifties” o fans ni Taylor ang handang gumastos nang malaki para lang mapanood ang sikat na pop star, nagdulot ito ng economic boost sa mga lugar na binisita ng singer sa kanyang Eras Tour.

Dinadagsa ng swifties ang venues kung saan kasalukuyang ginaganap ang concert ni Taylor, katulad na lang sa Singapore.

Dahil hindi kasali ang Pilipinas sa Eras Tour, napakaraming Pilipino ang pumunta pa ng Singapore upang mapanood ang sixth-concert tour ni Taylor. Bukod sa tickets, malaki rin ang nagastos ng concertgoers para sa flight, transportation, accommodation, food, at merchandise. Ayon nga sa ilang panayam, aabot ng P40,000 hanggang P300,000 ang gastos ng isang Filipino swiftie para sa Eras Tour sa Singapore.

Batay sa report ng Bloomberg, inaasahang madadagdagan ng 0.2%, o katumbas ng $225 million, ang gross domestic product (GDP) ng Singapore sa unang quarter ng taon dahil sa Eras Tour.

Ayon naman sa US Travel Association, tinatayang lumagpas na sa $10 billion ang total economic impact ng Eras Tour, kabilang ang indirect spending.

Swiftie ka man o hindi, hindi maikakaila ang positibong epekto ni Taylor Swift sa pandaigdigang ekonomiya.

Ikaw, handa ka bang gumastos nang malaki para sa paborito mong singer?

Kung aalukin ka ng trabahong may sahod na aabot ng milyon, tatanggapin mo ba kahit nakakatakot?

Ganito ang trabaho ng mga nag-aayos ng wind turbine. Ayon sa becomeopedia, kumikita ang wind turbine technicians ng hanggang $100,000, o tumataginting na P5.5 million, kada taon sa United States.

As expected, hindi madali ang trabaho ng wind turbine technician dahil para ito sa mga taong may matitibay na loob at walang fear of heights.

Una, papasok ang mga technician sa loob ng turbine mula sa bottom level. Kailangan nilang akyatin ang isang hagdang aabot sa 360 meters, o kasing taas ng 35-story building, gamit lang ang kanilang kamay at safety harness na nakatali sa kanilang bewang.

Kung wala silang makitang problema sa loob, ibig sabihin, nasa external blades na ang isyu. Kapag nasa taas na sila at na-secure na ang safety rope mula sa turbine outlet, kailangang pukpukin ang casing ng turbine gamit ang maliit na martilyo.

Depende sa sound feedback, maaaring maayos on the spot ang mga maliliit na isyu. Kung malala na ang problema, kailangan itong i-report agad.

Kadalasang dalawang tao ang nagtutulungan sa pag-aayos ng wind turbine. Sa ganitong paraan, mabilis na makikita at maaayos ang problema at maiiwasan ang aksidente.

Ayon sa experienced professionals, kahit malaki ang kinikita rito, wala naman silang masyadong oras para gastusin ito.

Pero ikaw, kaya mo bang subukan ang pagiging wind turbine technician?

Tag-init na naman sa Pilipinas. Nagcra-crave ka na rin ba sa ice cream? Talaga namang lahat ay instantly nagiging kid at heart kapag kumain ng ice cream—mapa-chocolate, vanilla, strawberry, o cookies and cream man yan.

Pero alam mo bang mayroong isang ice cream flavor na napaka-delikadong kainin? Sa sobrang delikado nito, kailangan mo pang mag-sign sa isang waiver dahil posible itong maging sanhi ng injury, illness, o kaya naman kamatayan.

Kung titignan, aakalain mong matamis ito na may lasang cherry o raspberry dahil sa nakakaakit nitong kulay. Pero ang totoo, gawa ito sa Carolina Reaper pepper, ang ikalawa sa pinakamaanghang na sili sa buong mundo.

Sa Scoville Scale, o ang sukatan ng spiciness, mayroon itong tumataginting na 2.2 million heat units.

Sa sobrang anghang ng Carolina Reaper, tinawag ang ice cream na gawa rito bilang Respiro del Diavolo o “Devil’s Breath.”

Unang inilabas ang Devil’s Breath sa Aldwych Café and Ice Cream Parlor sa Glasgow, Scotland. Nagkakahalaga ang isang scoop nito ng 2.50 euros o P150.

Ayon kay Lee Bandoni, kapatid ng café owner, nagsimula ang secret dish na ito sa Italy noong 1936.

Nagkikita ang ilang Italian ice cream families isang beses kada taon sa isang lugar na tinatawag na Devil’s Bridge. Dito, pinapakain ng napakaanghang na ice cream ang mga lalaking nagpapakita ng katapangan.

Kaya kung matapang ka rin at gusto mong subukan ang Devil’s Breath, kailangan mo munang magbigay ng proof na nasa legal age ka na at pumirma sa isang waiver na nagsasabing walang kinalaman ang café sa kung anuman ang mangyari sa iyo.

Kapag kumain ka ng Devil’s Breath, posible kang makaranas ng serious injury sa iyong dila o kaya naman magkaroon ng heart attack.

Kung tingin mong exaggeration lang ito, isipin mo na lang na kailangan pa ng staff na magsuot ng gloves kapag inihahanda ang ice cream na ito para maiwasan ang pagkakaroon ng side effects sa balat.

Nakakatakot mang pakinggan, pero para sa mga nakakain na ng Devil’s Breath, isa itong experience of a lifetime.

Ikaw, susubukan mo ba ang Devil’s Breath ice cream?